Για χάρη σου μεγάλωσα…


Wherever-two-lovers-are

Κοιτάζω τις φωτογραφίες σου κι αναρωτιέμαι αν προσπάθησες να καταλάβεις το νόημα της συνάντησής μας εκείνο τον καυτό Αύγουστο σ’ ένα δωμάτιο επαρχιακού ξενοδοχείου που μύριζε μούχλα και αρμύρα απ’ τη θάλασσα του Ιονίου. Κατάλαβα πως δεν θα σε ξαναέβλεπα όταν φόρεσες τα γυαλιά ηλίου κι έστρεψες για τελευταία φορά το πρόσωπό σου προς το μέρος μου: «Αυτό το βλέμμα που μου έριξες την ώρα που κάναμε έρωτα, δεν θα το ξεχάσω ποτέ…», μου είπες χαμηλόφωνα κι έφυγες χωρίς να περιμένεις απάντηση να συνεχίσεις τις καλοκαιρινές σου διακοπές με τον κολλητό που ήρθε από τη Δρέσδη. Πάντα μου έλεγες ότι ψάχνεις το νόημα της ζωής αλλά εγώ δεν καταλάβαινα και πολλά. Σαν αποσβολωμένη κοιτούσα τα μάτια σου, λαμπερά, πονεμένα, ερωτευμένα και ταυτόχρονα παιδικά, αθώα.

Πως δημιουργείται ένας άντρας όπως εσύ; Γιατί; Ποιες φωτιές σε σμίλεψαν, και σε πόσες ζωές; Ποιος συνωμότησε τη στιγμή της σύλληψής σου, ποια μήτρα χώρεσε αυτή τη δύναμη; Ποιος διαφεντεύει τη μάχη του φωτός με το σκοτάδι μέσα σου, το μισό σου πρόσωπο στο φως και το άλλο μισό στο έρεβος της αμαρτίας… Ένοχος κι αθώος ταυτόχρονα και πρόσεξε  δεν είναι κλισέ, εσύ μου το έμαθες. Ποιος έρωτας σου ορκίστηκε αιώνια πίστη, σε ποια ζωή κι ήρθες να με φωνάξεις κοντά σου; Τι είδες όταν με κρυφοκοίταξες για πρώτη φορά; Γιατί φοβήθηκες; Πως αλλάζει η κυτταρική δομή ενός ανθρώπου από πόθο, από έρωτα και μια ρομφαία στην καρδιά; Δεν υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα, το ξέρω καλά. Ξέρω ότι μια μέρα, μια μεγάλη συνωμοσία θα μου αποκαλύψει τη μαγική δύναμη που σ’ έφερε στη ζωή μου. Κάτι μέσα μου μού λέει ότι ήδη γνωρίζω, αλλά δεν θυμάμαι. Ότι όλα ήταν υπέροχα ενορχηστρωμένα και ότι μόνο ένα κομματάκι ονείρου ήταν αρκετό για να σε εκδηλώσει στη ζωή μου. Οι σοφοί λένε πρόσεξε τις σκέψεις σου γιατί γίνονται πραγματικότητα κι εγώ κάποτε σε φαντάστηκα ξέρεις… Όχι, δεν σε γνώριζα. Όχι δεν ήξερα τι γλώσσα μιλάς, θυμάσαι που σου το είπα;

fallen_angel_by_andygoth666-d4hkx1s

Κανένας δεν μένει ο ίδιος μετά από τέτοιες συναντήσεις. Εσύ μου το έμαθες αυτό. Εσύ μου είπες: «μπορεί να είσαι άγγελος. Δεν σου το έχει πει κανείς μέχρι τώρα;» Και άγγελος να μην ήμουν εσύ μου έδωσες φτερά και με δημιούργησες από την αρχή. Κανείς δε μένει ο ίδιος μετά από τέτοιες συναντήσεις. Κι εγώ άλλαξα. Προς το καλύτερο. Κάπου υπάρχει μια πρωταρχική μήτρα που έφτιαξε το είδος μου κι εμείς είχαμε ραντεβού με τη μοίρα. Εσύ φύσηξες την ζωογόνο πνοή σου στην ψυχή μου. Σου χρωστάω τα πάντα… Περίεργο; Ήθελα να σου το πω. Να ορίστε, σου το λέω. Σου χρωστάω όλα τα καλά που ήρθαν και με βρήκαν. Πέντε ολόκληρα χρόνια κατάρρευσης, σωματικής και ψυχολογικής. Πυρετός, εξανθήματα στο σώμα, οριακή συμπεριφορά, κατάθλιψη κι απομόνωση. Πλήρης αποδόμηση. Σου χρωστάω τα πάντα. Την επίπονη μετάλλαξη, τις άγρυπνες νύχτες, τα κλάματα, το τρέμουλο απ’ το κρύο κατακαλόκαιρο, τις ανείπωτες προσευχές, τα όνειρα, τους εφιάλτες. Εγώ έβλεπα τα σημάδια. Κι εσύ το ίδιο. Σου ξέφυγε κάποια στιγμή και μου το αποκάλυψες. Δεν γίνονται αυτά, σκέφτηκα. Τι παιχνίδι παίζεται εδώ; Τι είναι αυτό που πρέπει να γνωρίζω για σένα; Γιατί δεν μου μιλάς; Ήθελα να σε δω, να σου μιλήσω. Κλειστά τα κινητά. Έβλεπα όνειρα. «Πήγαινε, μου έλεγαν. Πήγαινε  σε περιμένει». Ανήκουστο! Ποιος μου μιλάει; Ποιες δυνάμεις με ακολουθούν; Ποιοι ακούν τις σκέψεις μου; Ποιος με λυπήθηκε; Έπρεπε να σε δω. Να σε κοιτάξω, να σου μιλήσω. Και ήρθα. Έτσι ξαφνικά μια μέρα εκεί που δεν με περίμενες. Πήρα το αεροπλάνο και τσουπ! Στην πόρτα σου. Τι αγκαλιά ήταν αυτή… Πως ταιριάζει το σώμα μου στο δικό σου έτσι; Έχωσες το κεφάλι σου στο λαιμό μου κι έμεινες κολλημένος εκεί θαρρείς για πάντα…«Μυρίζεις την ίδια αγαπημένη μυρωδιά», μου ψιθύρισες. Κι εσύ το ίδιο μωρό μου… Πως θα ζω τώρα χωρίς να σε μυρίζω; Χωρίς ν’ αφουγκράζομαι τη ζέστη της φωνής σου; Τι μεθύσι είναι αυτό; Πως δημιουργήθηκε; Ρωτάω πολλά το ξέρω. Έχω πονέσει πολύ όμως και δεν βρίσκω παρηγοριά. Πουθενά. Μετά από τόσα χρόνια σιωπής δεν αντέχω άλλο. Ιδέα σου είναι, μου λέγανε. Σε δουλεύει, μου έλεγε η άλλη η σκρόφα. Δεν είναι για σένα αυτός. Κάθε δήλωση και μία μαχαιριά. Κανείς όμως δε σε ξέρει όπως εγώ. Κι άλλο κλισέ νομίζεις; Όχι μωρό μου. Εγώ ερωτεύτηκα τα κύτταρα που σε γέννησαν. Είμαι εγώ κι εσύ ταυτόχρονα σε όλους τους χρόνους, σε όλα τα μήκη και πλάτη της δημιουργίας. Θυμάσαι τι μου είπες; «Εγώ, μου είπες, ακούω το αίμα που τρέχει μέσα στις φλέβες σου κι ας είσαι χίλια μίλια μακριά».

Θα συνεχίσω να σου μιλάω έτσι μέχρι να ησυχάσω την ψυχή μου, μέχρι να τη νανουρίσω να γιατρέψω τις πληγές της. Εσύ διάλεξες τον δρόμο σου κι εγώ τον δικό μου. «Δεν μπορώ να είμαι μαζί σου, μου είπες, γιατί αν θελήσεις ποτέ να φύγεις από εμένα, δεν θα το αντέξω. Θα πεθάνω, μ’ ακούς; Αν μ’ αφήσεις δεν θα το αντέξω. Πρέπει να καταλάβεις ότι είμαι πολύ εύθραυστος κι ας μη μου φαίνεται, πρέπει να το καταλάβεις!». Και λύγιζες, κι έκλεινες το πρόσωπό σου στα χέρια σου με οδύνη.

Δεν θα σ’ αφήσω, σ’ αγαπάω..

Ένας χρόνος και μισός πέρασε από τότε λοιπόν και πήγες αλλού. Και πήγα κι εγώ αλλού. Γιατί κουράστηκε η καρδιά μου. Και το σώμα μου. Και το μυαλό μου. Δεν μπορώ όμως να σε ξεπεράσω. Αλήτη, δεν σ’ έχω ξεπεράσει μ’ ακούς; Όταν σε κοιτάζω δεν υπάρχει τίποτε άλλο, μ’ ακούς; Πεθαίνω γιατί δεν έχω ξανακοιτάξει άλλα μάτια έτσι, γιατί δεν θα ξανακοιτάξω ποτέ άλλα μάτια έτσι, ποτέ όσο ζω. Πεθαίνω γιατί θυμάμαι τα πάντα, τα πάντα μ’ ακούς; Γιατί το βλέμμα σου στα μάτια μου ήταν η σταύρωση και η συγχώρεση μου. Γιατί ο δεσμός μας με ξεπερνάει, γιατί δεν εξηγείται από ανθρώπους λογικούς αυτή η ένωση. Γιατί μου έκλεψες ένα κομμάτι απ’ την ψυχή μου. Γιατί σε γέννησαν οι Θεοί και σαν εσένα δεν γεννήθηκε άλλος για μένα. Γιατί εσύ με γέννησες. Γιατί εσύ είσαι ο πατέρας κι η μητέρα μου. Γιατί για χάρη σου μεγάλωσα…

Ruth

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s