Έρωτας: μια ευκαιρία…να μιλήσουμε για τον εαυτό μας


images3_158Όσο και να είναι πολυσυζητημένο το θέμα των σχέσεων και του έρωτα ειδικότερα, φαίνεται πως πάντα θα υπάρχουν πτυχές και οπτικές, ικανές να ρίξουν κι άλλο φως σ΄αυτό το κυρίαρχο της ζωής μας μυστήριο. Είναι απίστευτο πόσο οι ερωτευμένοι μιλούν για το αγαπημένο πρόσωπο, ενώ ξέρουν ότι οι απόψεις των άλλων θα ακυρώσουν τη μαγεία του , το φωτοστέφανο συγκίνησης μπορεί να γίνει εύκολα αγκαθωτό και σκοτεινό.

Σύμφωνα με πολλούς ερευνητές της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ο έρωτας, και ειδικά στον δυτικό πολιτισμό, είναι ο πιο δημοφιλής τρόπος για ψυχανάλυση και ψυχοθεραπεία, η πιο επιτυχημένη προσπάθεια για να αναθεωρήσουμε ένα κόσμο γεμάτο παρεξηγήσεις, αντιλήψεις και στερεότυπα. Όσα παραδείγματα κι αν έχουμε από τις εμπειρίες μας σε άλλους τομείς , η ερωτική σχέση αποτελεί ένα κρίσιμο και προκλητικό πεδίο για να εμφανισθούν οι μεγάλες αντιθέσεις στις έννοιες της ζωής, αυτές που μας αγχώνουν και μας ταλαιπωρούν. Στον έρωτα π.χ η δειλία μπορεί να πάρει άλλες διαστάσεις , να δημιουργήσει πολύ προσωπικές ερμηνείες κι εκεί που νομίζαμε ότι ξέρουμε μια χαρά τι είναι δειλία, ξαφνικά μια τέτοια συμπεριφορά την ερμηνεύουμε ως πράξη μετριοπάθειας, σωφροσύνης και αυτοσυγκράτησης. Η, πάλι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια του θάρρους και μια θαρραλέα πράξη να την χαρακτηρίσουμε ως υπερβολική, μη ρεαλιστική και εντελώς εγωιστική.

Κρίσιμο λοιπόν το ερωτικό πεδίο για να συνειδητοποιήσουμε την δική μας οργάνωση προσωπικότητας, για το τι σημαίνει για μας :

Ενεργητικότητα και τι παθητικότητα.

Πολύ συχνά ακούμε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση από αυτήν που είναι σε γενικές γραμμές καθιερωμένη. Η ενεργητικότητα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως επιθετικότητα και η παθητικότητα ως « καλός χαρακτήρας». Φυσικά αυτό δεν είναι ούτε λάθος, ούτε σωστό. Απλά είναι αυτό που μας χρειάζεται.

Ομορφιά- ασχήμια

Ο λαϊκός τροβαδούρος περιγράφει: “Αν είχατε τα μάτια τα δικά μου, θα βλέπατε γιατί την αγαπώ”.

Δύναμη- αδυναμία

Κινητήρια δύναμη ο έρωτας, που εκπορεύεται από τις δικές μας ανάγκες και όχι τις δυνατότητες του προσώπου που επιλέξαμε. Αυτό το συμπέρασμα δείχνει η αμφιθυμία που τον χαρακτηρίζει αλλά και το γεγονός ότι στους περισσότερους έρωτες το συναίσθημα είναι εφήμερο, ασταθές. Πάντως, ο έρωτας δεν έχει απεριόριστη δύναμη. Αντίθετα αιχμαλωτίζεται εύκολα από τον φόβο της αλλαγής και των ανατροπών που μερικές φορές τον ακολουθούν για να διατηρηθεί αλλά και το μοίρασμα που απαιτεί « να βγουν όλα στη φόρα», να εκτεθούμε στα μάτια του άλλου για το πώς τρώμε, πώς κοιμόμαστε.

Εύθραυστος λοιπόν ο έρωτας, ευάλωτος στη δημοσιοποίηση.

Ενώ ο ερωτευμένος επιθυμεί την ψευδαίσθηση κάνοντας ατέλειωτα παιχνίδια και λέγοντας επιλεγμένα λόγια και νοήματα για να εκφρασθεί , όμως κακά τα ψέματα, για να διατηρηθεί χρειάζεται:

1. Να νιώθεις σημαντικός, μοναδικός, « δεσμευμένος»
2. Να παίρνεις ενέργεια, δύναμη, να νιώθεις ότι δεν είναι αντικαταστάσιμος. Διαφορετικά είναι ένας λογιστικός απολογισμός.
3. Να παίρνεις και να δίνεις χρόνο στον άλλο. Οι ρυθμοί μας είναι διαφορετικοί. Η βιασύνη είναι μια επικίνδυνη δοκιμασία, δεν δείχνει σταθερότητα και εύκολα μπορεί να οδηγήσει στο καταφύγιο της μοναξιάς. Οι γρήγοροι δεσμοί είναι το πιο συνηθισμένο αποτέλεσμα των φαντασιώσεων, ένα δέσιμο με βάση τους ρόλους κλισέ, όπως είναι αυτός των παραμυθιών, της Σταχτοπούτας ή της αναζήτησης του άνδρα- δυνατού. Πρέπει να ερωτευθούμε ειλικρινά για να ξεφύγουμε από τους μύθους.
4. Η οικειότητα σε συναισθηματικό, πνευματικό, ερωτικό επίπεδο να είναι πλήρης.
5. Να ξεπερνιόνται οι κρίσεις και οι δοκιμασίες « μέσα στη σχέση».
6. Αμοιβαία εκτίμηση και θαυμασμός
7. Εμπιστοσύνη . Η καχυποψία οδηγεί σε ματαιώσεις και τους δυο
8. Να έχουν ένα εξιδανικευμένο πάθος και να ταιριάζουν σ΄αυτό. Παράδειγμα δεν μπορεί να είναι ο ένας ζωόφιλος και ο άλλος να μισεί τα κατοικίδια.

Αν είμαι μισός…τότε δεν είμαι ολόκληρος!
«Άραγε θα συναντήσω το άλλο μου μισό;». Ουσιαστικά, η συνάντηση ενός άνδρα και μιας γυναίκας έχει πάντα, έστω και μη συνειδητά, αυτή την αρχαϊκή επιθυμία: Να βρω το άλλο μου μισό, αυτόν ή αυτήν που θα με γεμίσει ενέργεια, διάθεση και όρεξη να προχωρήσουμε τις ζωές μας μαζί. Κι όταν αυτό συμβαίνει, νιώθουμε ανίκητοι, πανίσχυροι, έτοιμοι να κατακτήσουμε το κάθε τι στη ζωή. Το άλλο μας μισό γίνεται το εφαλτήριο αλλαγών, που κάτω από συνηθισμένες συνθήκες δεν θα τις είχαμε καν διανοηθεί. Απλά θέλουμε να χωρέσει αυτός ή αυτή στη ζωή μας.Χωρίς αυτή την έντονη κι αμετακίνητη επιθυμία, κάθε άλλη συνάντηση με διαφορετικά κίνητρα- οικονομικά ή κοινωνικά για παράδειγμα- δεν μπορεί να απογειώσει το ζευγάρι.

Σχέση
Δυο άνθρωποι αυτόνομοι, ικανοί να ζήσουν και μόνοι τους, συναντώνται για να βρουν αμοιβαία ικανοποίηση και να προάγουν, μέσα από την ευχαρίστηση, τον εαυτό τους.

Το ζευγάρι: Αρσενικό και θηλυκό και όχι μόνον. Δυο διαφορετικές βιολογικές εκφορές με αστείρευτες δυνάμεις, ικανές που νοηματοδοτούν την ύπαρξη, να δημιουργούν κίνητρα για πρόοδο και ευτυχία. Μοίρασμα, κοινές αξίες, κοινές ιδέες, έντονα συναισθήματα, χωρίς υλικά ανταλλάγματα.

Τότε, αναρωτιόμαστε, γιατί χαλάνε οι σχέσεις, που ξεκίνησαν με τόση βεβαιότητα με τόση ένταση και δύναμη;

Η διατήρηση της σχέσης και η διάρκειά της θα χρειαστεί την φροντίδα μας: Πόσο παρατηρητικοί είμαστε στην δυσφορία του συντρόφου αλλά και την δική μας, πόσο διαθέσιμοι να το συζητήσουμε, με κάθε καλή πρόθεση, πόσο παραμερίζουμε τον εγωισμό και τον ανταγωνισμό ανάμεσά μας, δηλαδή την ανασφάλεια. Μεγάλη πρόκληση, δύσκολο έργο, απαιτεί πολύ κόπο, στα δύσβατα μονοπάτια της ψυχής.

Μερικές λανθασμένες αντιλήψεις για τις σχέσεις
· Αν δημιουργείτε γύρω σας μια αινιγματική ατμόσφαιρα, είστε επιφυλακτικοί και κρατάτε το στόμα σας κλειστό, δίνοντας ελάχιστες ή επιλεγμένες πληροφορίες για σας ή τη ζωή σας σε ανθρώπους που χαρακτηρίζετε δικούς σας:

Ίσως πιστεύετε ότι αυτό είναι δείγμα ευφυίας ή εγκράτειας, υπεροχής ή δύναμης. Ισως ναι, ίσως και όχι. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: ότι η αληθινή αγάπη ζει με την εμπιστοσύνη και ότι οι σχέσεις σημαίνει « μοιράζομαι», δηλαδή εμπιστεύομαι, διακινδυνεύω και επενδύω στο καλό κομμάτι κάποιου.

* Αν η « πυγμή» σας στην οικογένεια εκφράζεται με ποινές και τιμωρίες, αν δεν λέτε ποτέ ένα συγγνώμη:

Ίσως πιστεύετε ότι έτσι κανείς δεν θα σας πάρει τον αέρα. Όμως κανείς δε ζει με καταπίεση και κάποια στιγμή θα αναζητήσουν την ελευθερία έξω από το χώρο, αφήνοντάς σας να απολαμβάνετε τη δική σας τελείως μόνος. Αν θέλετε πραγματικά να βοηθήσετε τους ανθρώπους γύρω σας , δείξτε τους πόσο υπερήφανος είστε για τα σωστά τους κομμάτια και πείτε ταπεινά κι ένα συγγνώμη, αν έχετε κάνει λάθος.

* Αν απορροφάτε τους κραδασμούς των συγκρούσεων, μέσα στις σχέσεις, κάνοντας υποχωρήσεις, με ανεκτικότητα και χωρίς αντιρρήσεις:

Ίσως πιστεύετε ότι είναι καλή συνταγή για αποτελεσματικές ισορροπίες. Στην πραγματικότητα, αυξάνει την πολεμική διάθεση του συντρόφου, που συνεχίζει να απαιτεί χωρίς να βρίσκει πουθενά εμπόδια. Με αυτό τον τρόπο ενισχύετε τις κακές του συμπεριφορές και χρεώνεστε εξολοκλήρου την διατήρηση της ομαλότητας. Αυτό δεν θα είναι πάντα εφικτό, ενώ το μόνο βέβαιο θα είναι η σταδιακή απώλεια της εκτίμησής του προς το πρόσωπό σας , όπως και της αυτοεκτίμησής σας.

* « Αν πας για καφέ, εμένα ξέχασέ με, αν ξοδέψεις παραπάνω δεν έχεις θέση εδώ μέσα»:

Αν σας αρέσουν τα τελεσίγραφα, δηλαδή η άσκηση ελέγχου με εντολές, ίσως νιώθετε ότι είσθε σε πεδίο μάχης, και έχετε απέναντί σας ένα εχθρό, που πρέπει να νικήσετε. Όχι και πολύ καλό σημείο εκκίνησης ή διατήρησης μιας σχέσης, δε νομίζετε;

* Αν μ΄αγαπούσες, θα δεχόσουν όλες μου τις συμπεριφορές και τις ιδιοτροπίες μου

Ίσως νομίζετε ότι η αγάπη δεν έχει όρια , όρους και προϋποθέσεις. Κι αν ακόμα ήταν έτσι, σεις αγαπάτε; Και πώς δείχνετε την αγάπη σας;

* Αν ταπεινώνετε τα δικά σας πρόσωπα με τα σχόλια, τις υποδείξεις και την επικριτική στάση σας, με τον ισχυρισμό ότι είστε άμεσος, ειλικρινής και αυθεντικός:

Ίσως να μην ξέρετε ότι όχι μόνο δεν τα βοηθάτε, όχι μόνο σαμποτάρετε τη σχέση σας μαζί τους αλλά αντίθετα, ο υποβιβασμός τους θα τα οδηγήσει σε αγανάκτηση. Υπάρχει το τακτ και η λεπτότητα, αντί της χοντροκομμένης συμπεριφοράς.

* Αν δεν τα κάνω εγώ όλα, ο σύντροφός μου θα τα κάνει θάλασσα

Πρόκειται για συγκεντρωτική νοοτροπία, τελειοθηρία ή θυματοποίηση. Είναι προτιμότερο να βάλετε προτεραιότητες, να δώσετε ευθύνες παρά να τις κρατάτε για τον εαυτό σας. Πάλι, αν ψάχνετε το καλύτερο, κάντε το με χαρά, χωρίς γκρίνιες.

*Δεν φταίω εγώ, φταις εσύ

Αν και μια τέτοια αντίληψη, προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, καταλήγει σε θυμό. Είναι προτιμότερος ο εστιασμός στα δικά σας λάθη- τι έκανα και πήγαν τα πράγματα στραβά- παρά η ενοχοποίηση των άλλων.

Η ανάγκη συντρόφου
Η ζωή είναι αυτή που όλοι γνωρίζομε, χαρές και πίκρες, ίσως οι περισσότερες εμπειρίες να είναι πικρές, αλλά ένα είναι βέβαιο: Η ανάγκη συντρόφου είναι πάντα σταθερή. Με αυτόν αναμετρούμαστε, αυτόν αναζητάμε , θυμώνουμε, γελάμε, διασκεδάζουμε. Μια καλή διαπροσωπική σχέση μας απαλύνει τους φόβους και τους πόνους από όλους τους άλλους, που κινούνται γύρω μας, σε επαγγελματικό, συγγενικό ή ευρύτερα κοινωνικό επίπεδο. Με αυτόν θα μοιραστούμε τις απογοητεύσεις μας, θα εκμυστηρευτούμε τους φόβους μας, θα ομολογήσουμε τις αδυναμίες μας και θα συμμεριστούμε τον δικό του ανάλογο κόσμο. Αν για κάποιους λόγους αποσυρθούμε από μια τέτοια ποιότητα επαφής, νιώθουμε κενοί, η προσωπική μας ζωή γίνεται κουραστική, απαιτεί μεγάλη ψυχική δαπάνη, χωρίς να ανατροφοδοτείται με ενέργεια και τότε νιώθουμε απογοητευμένοι και νικημένοι

Σχέση
Δυο άνθρωποι αυτόνομοι, ικανοί να ζήσουν και μόνοι τους, συναντιώνται για να βρουν αμοιβαία ικανοποίηση και να προάγουν, μέσα από την ευχαρίστηση, τον εαυτό τους.

Κάθε σχέση στηρίζεται σε δυο, τουλάχιστον, ανθρώπους και ένα « κάτι»: Αυτό, που ο ένας δίνει και ο άλλος παίρνει, αμφίδρομα. Αν αυτό το «κάτι» είναι αρκετό γι αυτόν που το παίρνει, ενώ, συγχρόνως, αυτός που το δίνει δεν ξοδεύει υπερβολική, για τις δυνατότητές του, ψυχική ενέργεια, τότε έχουμε σχέση βασικής ικανοποιητικής αλληλοεπιρροής και ένα πλαίσιο: Αυτό της δυάδας. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο αναπτύσσονται συνεχείς δυναμικές αλληλεπίδρασης και συν-εξάρτησης- θέλω και θέλεις- σε τόπο και σε χρόνο:

Κάποια στιγμή:

Ο ένας δε θέλει να δώσει ή ο άλλος δε θέλει να πάρει

Ο ένας δεν αναγνωρίζει ό,τι ο άλλος περιμένει να πάρει

Ο ένας δίνει και ο άλλος περιμένει περισσότερα

Ο ένας δίνει περισσότερα και ο άλλος λιγότερα, ή πιο απλά:

Θέλω και θέλεις

Δεν θέλω και θέλεις

Θέλω και δεν θέλεις

Δεν θέλω και δεν θέλεις

Θέλω και μπορώ

Δεν θέλω , αν και μπορώ

Δεν θέλω και δεν μπορώ κλπ.

Είτε αυτό λέγεται εμπιστοσύνη, σεβασμός, εκτίμηση, στήριξη και ό,τι άλλο αποτελεί το σύστημα επιθυμιών του καθένα.

Μπορούμε να φτιάξουμε πάρα πολλούς προσωπικούς συνδυασμούς, που δείχνουν ότι η σχέση μπλοκάρεται στιγμιαία ή σε διάρκεια χρόνου.

Στον εσωτερικό μας βίο υπάρχουν πολλά πέπλα και πολλά θέματα, άγνωστα αλλά ανοικτά. Αν και θέλουμε να προχωρήσουμε βαθύτερα μια σχέση, τα πλέγματα αυτά εμποδίζουν μια ανωτέρου επιπέδου συγχρονικότητα, εμποδίζουν την ωριμότητα, αυτή που μας κάνει να παραμερίζουμε τις συνέπειες του φόβου ότι η σχέση μας είναι προσωρινή, ότι βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο να καταστραφεί οριστικά κι εμείς να μείνουμε μόνοι.

Η πρόκληση
Η ερωτική γνωριμία είναι πρόκληση, ίσως απόλυτη. Ο τρόπος που δυο άνθρωποι θα ψάξουν για να βρουν τη συναισθηματική ανταλλαγή, την οικειότητα- ο τόπος που όλα ανατρέπονται και δομούνται ξανά- ή να διατηρήσουν την γοητευτική εικόνα του συντρόφου τους, είναι μια προσωπική διαδικασία αυτογνωσίας, θέλησης και επιθυμίας.Πολλές φορές τα πράγματα και οι καταστάσεις χειροτερεύουν- αποδομούνται- κι εκεί που όλα είναι χαμένα, μια μικρή κίνηση, μια ελάχιστη συναισθηματική αλλαγή, γίνεται αιτία να αναδυθούν άλλες δυνάμεις έλξης. Αρκεί να υπάρχει επιθυμία στο « μαζί».Το σημείο καμπής, η απόλυτη πρόκληση, βρίσκεται εκεί που η ανάγκη ασφάλειας, η τάση συγχώνευσης με τον άλλο περνά στην τάση αυτονομίας, κατάσταση ώριμη και απαραίτητη για τους συντρόφους. Και τότε ξεσπούν οι διαφορές, οι συγκρούσεις, οι συναισθηματικοί εκβιασμοί, καταστρώνονται οι στρατηγικές, που θα αποκλείσουν την αυτονομία και θα διατηρήσουν τον έλεγχο και της συγχώνευση. Μια τέτοια κατάσταση οδηγεί στην ουσιαστική διάλυση της σχέσης. Η αυτονομία, η ελευθερία, είναι απαραίτητη σαν τον αέρα, που αναπνέουμε. Αντίθετα, η ανάγκη συγχώνευσης, η απαίτηση ελέγχου, καταχωρείται ως νευρωτική συμπεριφορά.

Εμπόδια στις σχέσεις
Αν και το πιο σοβαρό ζήτημα που απασχολεί τους ανθρώπους είναι η αγάπη-πώς να την κατακτήσουν και , πολύ περισσότερο πώς να την διατηρήσουν – η πολυπλοκότητα των σχέσεων δείχνει ότι οι περισσότεροι ακολουθούν λάθος δρόμο: Ο εγωισμός, η πονηριά, τα διπλά μηνύματα, ( άλλο θέλω και άλλο λέω) ο έλεγχος, οι υπερβολικές απαιτήσεις, η ζήλια, η καχυποψία, ο ανταγωνισμός η απόλυτη σκέψη και ένα σωρό άλλα ρεπερτόρια συμπεριφορών ανήκουν στον φόβο και δεν είναι δυνατόν να οδηγήσουν στην αγάπη.

Ξεκινώντας, λοιπόν, ένα ταξίδι στις σχέσεις δεν φτάνει μόνο η επιθυμία να συσχετισθούμε με κάποιον. Χρειάζεται να βάλουμε στην άκρη τους γνωστούς και καθιερωμένους χάρτες φοβικής πλοήγησης, γιατί είναι αναμενόμενο ότι θα μας οδηγήσουν σε γνωστά λιμάνια, διαφορετικά από αυτά που, κατά βάθος, επιθυμούμε. Αν, για παράδειγμα από τις σχέσεις μας απουσιάζει η εμπιστοσύνη ή δείχνουμε αδικαιολόγητη αναστολή των συναισθημάτων, από τον φόβο μήπως απογοητευθούμε, τότε η αυτοεκπληρούμενη προφητεία μας- « θα απογοητευθώ»- είναι το μόνο βέβαιο, κάθε φορά, αποτέλεσμα: Η απόπειρα σχέσης θα αποτύχει, όπως κι όλες οι προηγούμενες.

Τα ρεπερτόρια του φόβου:

1. Η απληστία

Η, διαφορετικά, συναισθηματική πείνα. Οταν κάποιος είναι άπληστος στη σχέση του και αναμένει πολύ περισσότερα από όσα δικαιούται, χωρίς να σέβεται την αυτονομία και την ελευθερία του άλλου, τότε η σχέση θα καταλήξει χωρίς νόημα και περιεχόμενο.

Η απληστία, με όποια μορφή και να παρουσιάζεται- κτητικότητα, απαιτήσεις φιλαργυρία, εγωκεντρισμό, δεσποτισμό, απάτη, πανουργία,διαρκή επιθυμία και επιβεβαίωση, έλεγχο κλπ- είναι ένα ζήτημα ορίων και χειρισμού: Οσο πιο ελαστικά όρια συναντά ο άπληστος άνθρωπος τόσο οι χειρισμοί του θα αυξάνονται ξέφρενα, παραμερίζοντας κάθε καλό συναίσθημα του άλλου συντρόφου. Στη θέση τους θα αναπτυχθούν συναισθήματα θυμού και αγανάκτησης , απειλητικά και καταστροφικά για τις σχέσεις.

2. Τα αξιώματα της σκέψης

Στερεοτυπικές και δογματικές πεποιθήσεις, που όχι μόνο δεν προάγουν αλλά, με την ακρίβεια ρολογιού, θα σημάνουν το τέλος της σχέσης. Για παράδειγμα:

Η τιμωρία συμμορφώνει.

Οι δικοί μου άνθρωποι θα μ΄αγαπούν όπως και νάμαι .

Οποιος αγαπά, ανέχεται ( παθητικά, ενεργητικά).

Είμαι σωστός και είσαι λάθος

Στις σχέσεις μου στέλνω «τελεσίγραφα»

Απαιτώ και δεν ανέχομαι

Πρέπει και είμαι εγωιστής

Κρατώ πισινή, διαφορετικά θα μ΄εκμεταλλευτούν

Είμαι αυθόρμητος και ειλικρινής, φέρομαι όπως μου « βγαίνει»

Μπορώ να καταλάβω έναν άνθρωπο με την πρώτη ματιά

Δεν λέω καλές κουβέντες, κρατώ τον άλλο στη « τσίτα»

Μην εμπιστεύεσαι τις γυναίκες, θα σε εξαπατήσουν

Οι γυναίκες είναι πονηρές

Ολα ή τίποτα

Ο ρόλος της γυναίκας είναι να υποχωρεί.

Ο καθένας μας μπορεί να προσθέσει τα δικά του επαναλαμβανόμενα αξιώματα στον παραπάνω κατάλογο, που θα τον βοηθήσουν να αντιληφθεί πώς πλησιάζει τους άλλους, συγκρατώντας τα συναισθήματά του και τις σκέψεις του.
Η συναισθηματική τέχνη στις σχέσεις

Ολοι αξίζουμε την αληθινή αγάπη στη ζωή μας, θέλουμε να τη μοιραστούμε με πολλούς ανθρώπους και στην προσωπική μας σχέση με έναν αφοσιωμένο, πιστό και συναρπαστικό σύντροφο. Μια τέτοια σχέση πραγματικά αξίζει τον κόπο και χρειάζεται:

Διαπραγμάτευση.
Η ικανότητα να βρίσκουμε κοινά σημεία επαφής, να μη δίνουμε αποκλειστική προτεραιότητα στις ανάγκες μας ή στις ανάγκες του άλλου. Αυτό είναι εγωκεντρικό. Η διαπραγμάτευση σημαίνει αμοιβαία αναγνώριση των αναγκών, δίκαιες και ισότιμες λύσεις, ευλυγισία και καλή διάθεση. Η αδυναμία διαπραγμάτευσης είναι ένας σίγουρος τρόπος πικρίας, απογοήτευσης και θυμού. Αν κερδίσουμε άδικα τη διαπραγμάτευση, η σχέση θα βγει χαμένη. Μερικοί από μας φοβούνται να διαπραγματευτουν. Το θεωρούν απώλεια της δύναμης και μείωση του εγωισμού. Ομως, είναι ένα ζήτημα στάθμισης: Τί χάνω με την ακαμψία, τι κερδίζω με την ευλυγισία. Πολλές φορές η διαπραγμάτευση θεωρείται πλάγιος τρόπος επικοινωνίας. Αυτό δεν είναι σωστό. Δυο άνθρωποι που είναι διαφορετικοί χρειάζεται να βρουν τι τους ενώνει και όχι τι τους χωρίζει, να νιώθουν γενναιόδωροι και όχι υποχωρητικοί..Στις σχέσεις, είναι στιγμές που δίνουμε και άλλες που παίρνουμε, αρκεί να διατηρείται ένα ικανοποιητικό και για τους δυο ισοζύγιο.

Η διαπραγμάτευση κλείνει μέσα της τη δύναμη της προσφοράς και της θυσίας, όταν υπάρξουν αντίξοες και σκληρές καταστάσεις.

Φροντίδα
Η συντροφική σχέση χρειάζεται την φροντίδα και των δυο, ο ένας για τον άλλο, τρυφερότητα και καλωσύνη. Κι αυτό σημαίνει προτεραιότητα σε σχέση με άλλες δραστηριότητες, π.χ επαγγελματικές, καλή διάθεση και συμπόνοια για το σύντροφο και τις αδυναμίες του. Δεν αρκεί να βρούμε το άλλο μας μισό σ΄έναν άνθρωπο, πρέπει και να το δυναμώσουμε, να οδηγηθούμε μαζί σ΄ένα καλύτερο επίπεδο συναισθηματικής ωριμότητας

Γενναιότητα
Η τόλμη να παραδέχεται κάποιος ότι έκανε λάθος και να δικαιώνει τον άλλο, χωρίς περιστροφές και άσκοπες υπεκφυγές.

Ασφάλεια
Η αίσθηση ότι είμαστε σωματικά και ψυχικά ασφαλείς με το σύντροφο. Η εναντίωση, η θέση αντιπαράθεσης ή η καχυποψία απέναντι στο σύντροφο δείχνουν ότι νιώθουμε ανασφαλείς μαζί του

Ευθύνη
Για όλα τα προβλήματά μας δεν φταίει ο σύντροφος. Πολλά από αυτά είναι αποκλειστικά δικές μας ψυχικές διεργασίες, το παρελθόν και η εμπειρία μας.

Σεβασμός
στον εαυτό μας και στην προσωπικότητα του άλλου ατόμου

Δημοκρατικός διάλογος, ελευθερία

Ο αυταρχισμός, η πρόθεση εξουσίας και ελέγχου του συντρόφου, με όποιο τρόπο, πληγώνουν τη σχέση και απομακρύνουν.

Ο φόβος της απώλειας
Η ερωτική σχέση διεγείρει τον φόβο της απώλειας. Σχέση και φόβος μας οδηγεί στις σφαίρες της εξερεύνησης, του εαυτού μας και του άλλου. Και, πράγμα παράξενο, όταν φεύγει ο φόβος, η σχέση κινδυνεύει να γίνει ανούσια, άχρηστη και μη εξελικτική.

Η σχέση είναι μια κατάσταση που συνεχώς αναπλάθεται, δείχνοντας την δυναμική της, με την προϋπόθεση να υπάρχει επιθυμία του άλλου προσώπου και θέληση στο « μαζί ».

Οι ουσιαστικές σχέσεις χρειάζονται συνεχή προσπάθεια, δεν κερδίζονται μια κι έξω. Ουσιαστικά «βρίσκω ένα σύντροφο» σημαίνει « εν δυνάμει τον χάνω». Η παρουσία κρύβει μέσα της την απουσία.

Η σχέση του ζευγαριού είναι μια από τις σημαντικότερες ανθρώπινες σχέσεις κι αυτό γιατί περιέχει μια μεγάλη ποικιλία συναισθηματικών δεσμών: Σημείο εκκίνησης της σχέσης ενός ζευγαριού είναι ο έρωτας και η πρόθεση δυο ανθρώπων να είναι μαζί, από τον γάμο μέχρι τον θάνατο.

Η έννοια «να ζήσω μαζί με κάποιον σε όλη μου τη ζωή» θα αναπτύξει προσδοκίες και σχέδια για μια ασφαλή σχέση διάρκειας, ικανής να προσφέρει ασφάλεια, μονιμότητα, χαρά, κοινά προγράμματα, μέσα από τη δημιουργία οικογένειας.

Ομως,τα πράγματα δεν είναι απλά. Οσο και να θέλουν δυο άνθρωποι να διατηρήσουν την ήρεμη συνύπαρξη και την πληρότητα, υπάρχουν γεγονότα στην διάρκεια της ζωής, που μπορούν να δημιουργήσουν κρίσεις, πολλές φορές αξεπέραστες από το ζευγάρι.
Τα συστατικά της έλξης.

Βρισκόμαστε με έναν άλλο άνθρωπο- άνδρα ή γυναίκα- γιατί θέλουμε και πιστεύουμε ότι βρήκαμε αυτόν ή αυτήν που θα καλύψει τις πιο ζωτικές μας ανάγκες.

Τα πιο συνηθισμένα κριτήρια για την επιλογή ερωτικού συντρόφου, χωρίς να αποτελούν «χρυσό κανόνα» ούτε να αναφέρονται στο 100% των περιπτώσεων, είναι:

Η εξωτερική εμφάνιση
Η εξωτερική όψη- δεν υπάρχει αμφιβολία- είναι από τα πιο σημαντικά στοιχεία, που αφυπνίζουν ένα έρωτα, αν και περιέχει εν δυνάμει ένα πολύ μεγάλο κίνδυνο: Την εντύπωση ότι ό,τι ωραίο είναι και καλό, ευχάριστο, έξυπνο. Ολοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι έτσι. Αλλωστε η φύση δεν θα ήταν τόσο άδικη, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, για να συνοδεύσει με όλα τα καλά στοιχεία την ομορφιά. Ετσι, ένας ωραίος άνδρας ή μια ωραία γυναίκα δεν διαθέτουν κατ΄ανάγκη ευαισθησία, λεπτότητα, ειλικρινή αισθήματα και άλλα αυτονόητα προτερήματα.

Ομοιο αγχογόνο περιβάλλον
Εχει παρατηρηθεί ότι αμοιβαία ερωτική έλξη νιώθουν άτομα που ζουν κάτω από ίδιες ψυχοπιεστικές συνθήκες, δουλειάς, οικογένειας,σχέσεων, κοινωνίας, έστω κι αν αντιμετωπίζουν διαφορετικά προβλήματα. Η ψυχική ομοιότητα προσφέρει ασφάλεια και προσδοκία κατανόησης. Αυτή η συνθήκη μπορεί να αποδειχθεί, εκτός από λανθασμένη, και επικίνδυνη για τη σχέση.

Αυτοεκτίμηση

Η αυτοεκτίμηση είναι βασικός παράγοντας της ερωτικής και σταθερής ερωτικής έλξης, με την προϋπόθεση του είδους και της έντασης των αμυντικών μηχανισμών. Παράδειγμα, Η υψηλή αυτοεκτίμηση, αν συνοδεύεται από χαμηλά επίπεδα συναισθηματικής αντίστασης,( εκλογίκευση,μετάθεση, άρνηση κλπ) οδηγεί σε συχνή και δυνατή ερωτική έλξη.

Χαμηλός βαθμός αυτοεκτίμησης οδηγεί, συνήθως, σε έντονα ερωτικά συναισθήματα και σε ενέργειες χωρίς πολλή λογική.

Εγγύτητα- αποφυγή

Ατομα, που έχουν διαμορφώσει μια συμπεριφορά ανοίγματος και εμπιστοσύνης προς τους άλλους, τείνουν να επιλέγουν ανθρώπους, που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά . Αντίθετα, άτομα, που είναι καχύποπτα, θέλουν μεν να ανοιχθούν, όμως δεν μπορούν να το αντέξουν και προσπαθούν να αποφύγουν την έλξη ( αγχωτική προσκόλληση).

Αμοιβαιότητα

Αν και υπάρχουν κάποια δεδομένα ότι μια ερωτική έλξη ενισχύεται από την απόρριψη του ατόμου, που έχουμε επιλέξει, τα περισσότερα δεδομένα δείχνουν ότι χωρίς αμοιβαιότητα η έλξη δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ. Συνήθως θα εισπράξουμε ό,τι έχουμε δώσει.

Ομοια στοιχεία

Φαίνεται ότι οι ομοιότητες, ως προς την ηλικία, το μορφωτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, την υγεία και πάνω απ΄όλα την αυτοεκτίμηση, αυξάνουν την πιθανότητα μιας σταθερής σχέσης. Δυστυχώς, στο ζήτημα της αυτοεκτίμησης, οι διαφορές οδηγούν σε ματαίωση και τους δυο συντρόφους, και αυτόν που προσπαθεί να στηρίξει όσο και αυτόν που ζητά να στηριχθεί.

Η κτητικότητα

Εχει παρατρηρηθεί ότι τα δεσμευμένα άτομα, π.χ σ΄ένα γάμο, είναι περισσότερο ελκυστικά εντός παρά εκτός του γάμου. Η έλλειψη δυνατότητας να έχεις κάποιον, η έλλειψη δέσμευσης που αυτό συνεπάγεται, μπορούν να γίνουν κριτήριο επιλογής και να διατηρήσουν προσωρινά την ένταση μιας σχέσης.
Η συντροφική σχέση χρειάζεται:

· Να καθορίσουμε με ακρίβεια ποιές είναι οι ζωτικές ανάγκες μας , οι αξίες μας και με ποιά κριτήρια τις καθορίσαμε ή πώς τις ιεραρχούμε.

· Να μιλήσουμε στον άλλο για τις ζωτικές μας ανάγκες και ειδικά όταν τις επανακαθορίζουμε. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος ούτε να τις ξέρει αλλά και ούτε να τις φαντάζεται. Δεν είναι λοιπόν αυτονόητες και όσο πιο γρήγορα συζητηθούν τόσο το καλύτερο για τη σχέση.

· Να ξεκαθαρίσουμε την φαντασία από την πραγματικότητα. Ο πολυαγαπημένος σύντροφος του πρώτου καιρού μπορεί να γίνει ένας έκπτωτος άγγελος, ένα δίκοπο μαχαίρι αργότερα, επειδή και μόνον ήταν στην φαντασία μας και κανείς δεν μπορεί να σταθεί στο βάθρο, που κάποιος φαντασιακά τον έβαλε.

· Να περιορίσουμε όσο γίνεται τον παρορμητισμό μας. Ο παρορμητισμός είναι εχθρός της σταθερότητας και της αμοιβαιότητας.

· Να είμαστε συγκρατημένοι στις υπηρεσίες και διευκολύνσεις που προσφέρουμε στο σύντροφο. Η υπερβολή θα κουράσει μελλοντικά και θα προκαλέσει εντάσεις και θυμούς. Κανείς δεν θέλει να χάσει εύκολα τα επιπλέον του προνόμια.

· Να ελέγχουμε, κατά καιρούς, πού βρίσκεται η σχέση σας, αν νιώθουμε ικανοποιημένοι συναισθηματικά, πνευματικά, ερωτικά κοινωνικά. Μια τέτοια ενημερότητα δεν χρειάζεται πολλή σκέψη. Μόνο νηφαλιότητα, ειλικρίνεια και πρακτικές κινήσεις.Αν π.χ στο σπίτι κυριαρχεί η τηλεόραση ή αν έχετε σταματήσει να μιλάτε με ζεστασιά, αν δεν μιλάτε μεταξύ σας για τα όνειρά σας, τις ανάγκες, τις δυσκολίες και τα άγχη σας, τότε κάτι δεν πάει καλά.

. Να προσέξουμε, αν η σχέση είναι μέσα στο γάμο, μήπως αφιερώνουμε υπερβολικό χρόνο στα παιδιά , παραμελώντας και δεν φροντίζετε τη συντροφική σχέση .

Το είδαμε εδώ: Ψυχολογικός Φάρος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s